سلام.... به همه ی دوستای گلم بابت اینکه آپ نمیکنم شرمنده.... ای دی اس الم قطعه الانم با کامپیوتر دوستمم.... بهتون سر میزنم ...  دوستون دارم بای...

سلام.... به همه ی دوستای گلم بابت اینکه آپ نمیکنم شرمنده.... ای دی اس الم قطعه الانم با کامپیوتر دوستمم.... بهتون سر میزنم ...  دوستون دارم بای...

بیخودی متاسف نباش!!!!!تو آمده بودی که بروی!!!!!

اصلا تو چه میدانی

چه ترسی است ترس از کوچه ی بعد از

خداحافظ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ســـــــال نـــــو مـــــــبارک

قلبی که به عشق تو میتپد ، چشمی که از دلتنگی تو میگرید،  

آنقدر در جستجوي تو در کوچه پس کوچه هاي بي کسي گشتم که خودم نيز گمشدم!
آنقدر به انتظارت نشستم ، مدتها در حسرت تو سوختم که هنوز هم در پي تو هستم!
ميترسم لحظه اي که تو را پيدا ميکنم ، بايد با اين زندگي وداع کنم !
آنقدر اين دل بهانه گير را آرام کردم که اينک بايد يکي خودم را آرام کند!
آنقدر به انتظار طلوع نشستم که مثل غروب سوختم و مثل شاخه ي خشکيده شکستم!
نميدانم تا کي بايد بازيچه دست سرنوشت باشم ، نميدانم که چرا بايد سکوت کنم 
و بي خيال باشم!
نه ديگر صبرم تمام شده ، زندگي ام بي تو تير و تار شده ، هواي قلبم ابري و 
دلگرفته شده ، باران نمي بارد تا غمها را از سرزمين قلبم بشويد!
آنقدر از تو نوشتم ، که هنوز به صفحه اول دفترم برنگشتم تا بخوانم 
آنچه را که از تو نوشته ام!
تنها ميدانم  دفتر پر شده  از حرفهاي اين دل خسته ، غمنامه ايست از يک قلب 
 شکسته!
آنقدر مينشينم به انتظار ، مينويسم از غم دوري يار ، تا خزان به سرآيد و بهار دوباره بيايد!

پایان حکایتم شنیدنی ست...

كاش قلبم درد تنهايي نداشت.سينه ام هرگز پريشاني نداشت.

كاش برگهاي تقويم عشق حرفي ازيك روزباراني نداشت.

كاش ميشدراه سخت عشق راپيمود و قرباني نداشت.

.............................................................................................................................................

نگوبارگران بوديم ورفتيم...

نگونامهربان بوديم ورفتيم...

نگوآخه اينهادليل محكمي نيست...

بگوباديگران بوديم ورفتيم...

 ........................................................................................................................................

لياقت نداشتي...................................

بايدفراموشت كنم چنديست تمرين ميكنم من ميتوانم ميشود.آرام تلقين ميكنم حالم

نه اصلاخوب

 نيست.ازآن روزكه جداشديم هركس حاله منوديد به تونفرين كردوووخودم هم فكري

براي اين دل آرام

غمگين ميكنم. من ميپذيرم رفته اي وسفره ي عقدت باغريبه راپهن كرده اي...ميدانم

ديگربرگشتي

نيست.

اماميدانم...كم كم ازيادم ميروي چون عشقم تبديل به نفرت شده.من فراموشت

ميكنم.اين روزگارورسم

اوست.اين جمله راباتلخي اش صدبارتضمين ميكنم.

دلم برات تنگه عزیز یادی نمیکنی ز من
دارم دیوونه می شم و نمی بینی نیاز من

می خوام ببینمت ولی فاصله از من تا خداست

خودم هزار و یک طرف همه حواسم به شماست

وقتی نمی بینم تورو چشمامو واسه کی بخوام

نفس برام سمی می شه هوا رو واسه کی بخوام

انگار نه انگار که دلی برای بودن تو بود

رفتی و بین آدما شدم یکی بود و نبود

یه جور واقعی تو رو حس می کنم توی تنم

به جون تو بدون تو دیگه دارم دق می کنم

صورت ماه تو عزیز دیوارای خونه شده

هر کی میبینتم میگه طفلکی دیوونه شده

تو رو خدا راضی نشو بیشتر از این هدر بشم

دیگه بسه راضی نشو این جوری در بدر بشم

اخرین لحظه ی رفتن تو یادم نمی ره

اشكا دونه دونه رو گونه ی من نشسته بود

دلم از جور زمونه خسته بود

وقتی كه تو بوسه هاتو می دادی

انگاری اتیش به قلبم می زدی

نوبت من كه رسید انگاری دیرت شده بود

عشق بی دلیل من دست و پا گیرت شده بود

با نگاه تو به ساعت دل من شكست و ریخت

شیشه ی عمر منم تموم شدو هیشكی ندید
تو می رفتی رو تن برگای خیس

فكر می كردم تو خیالت كسی نیست

عمریه چشم به درم منتظر نامه های سالی یه بار

من می خوام ببینمت تو و خدا فقط یه بار

به خدا دلم دیگه جای شكستن نداره

پیش قلب بی وفات نگاه من كم میا ره

امان از خوش خیالی در به دری اوارگی

دیگه لعنت می فرستم به تو لعنت زندگی

قانون عشق:

یك پسر با یك نگاه از یك دختر خوشش میاد ...

 و عشق از طرف اون شروع میشه ...

 تا جایی كه زندگیش رو پای عشقش میذاره ...

اما دختر باور نمیكنه ...

 چون یك چیزهایی دیده و شندیده ...

 تا دختر میاد پسر رو باور كنه ، پسر دلسرد و خسته میشه ...

 میره با یكی دیگه ...

 بعد كه دختر تازه تونسته پسر رو باور كنه میره طرفش ...

اما پسر رو با یكی دیگه میبینه ...

اینجاست كه میگه: حدسم درست بود ...

دلم خیلی چیزا می خواد

   چه بگويم؟، نميدانم........!

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن
شرط اول قدم آنست که مجنون باشی

بدی های من چه هستند
جز شرم و عجز خوبی های من
از بیان کردن
جز ناله اسارت خوبی های من
دراین دنیایی که تا چشم کار میکند
دیوار است و دیوار است و دیوار است
و جیره بندی افتاب است
وقحطی فرصت است
وحقارت است

همرنگ آئینه برایت حرف ها دارم که جز تو ، هر چه میگردم زلالی ، محرمی ، عشقی نمی یابم پدر جان! شکوه ای دارم تحمل کن : چرا با من نگفتی سجده کردن نرخ دارد ، گوشه مسجد چرا یادم ندادی مهربان بودن چه دشوار است جز خوبی چرا در دفتر مشقم ، دگر سرمشق ننوشتی که من امروز چنین مبهوت و وامانده به سوگ ساکت خورشید ننشینم پدر ، بشنو صدایم را که از اعماق سرد یاس می آید برایت حرف ها دارم برایت از غروب نابهنگام نگاهم قصه ها دارم پدر! عاشق شدم ، بر من گناه هرزگی بستند بریدم دل ز شیرینم گناه بی وفائی را علم کردند خندیدم : ندا درداد سنگین دل، چه بی عار است به خلوت اشک باریدم قضاوت هایشان این شد که (( هان ، فهمید بد کرده ببین از شرم سرشار است )) پدر! باور نخواهی کرد اینجا رنگ صد رنگی خریدارش چه بسیار است و من اینجا میان کوچه های نیلی این شهر به دنبال نفس های عمیق یاس میگردم که عطر خوبش اینجا دیرهنگامست ناپیداست پدر! می ترسم از بودن می ترسم ! از این کابوس تو این دستان کوچک را به رسم کودکی هایم خدای خانه ، یاری کن پدر جان! مریمت پژمرد کاری کن ...

یلــــــداتــون

مــــــــفارک

سکوت تنهایی شب در برکه ای خاموش

شانه هایت ...

مرد ، دوباره آمد همانجای قدیمی
روی پله های بانک ، توی فرو رفتگی دیوار
یک جایی شبیه دل خودش ،
کارتن را انداخت روی زمین ، دراز کشید ،
کفشهایش را گذاشت زیر سرش ، کیسه را کشید روی تنش ،
دستهایش را مچاله کرد لای پاهایش ،
خیابان ساکت بود ،
فکرش را برد آن دورها ، کبریت های خاطرش را یکی یکی آتش زد
در پس کورسوی نور شعله های نیمه جان ، خنده ها را میدید و صورت ها را
صورتها مات بود و خنده ها پررنگ ،
هوا سرد بود ، دستهایش سرد تر ،
مچاله تر شد ، باید زودتر خوابش میبرد
صدای گام هایی آمد و .. رفت ،
مرد با خودش فکر کرد ، خوب است که کسی از حال دلش خبر ندارد ،
خنده ای تلخ ماسید روی لبهایش ،
اگر کسی می فهمید او هم دلی دارد خیلی بد میشد ، شاید مسخره اش می کردند ،
مرد غرور داشت هنوز ، و عشق هم داشت ،
معشوقه هم داشت ، فاطمه ، دختری که آن روزهای دور به مرد می خندید ،
به روزی فکر کرد که از فاطمه خداحافظی کرده بود برای آمدن به شهر ،
گفته بود : - بر میگردم با هم عروسی می کنیم فاطی ، دست پر میام ...
فاطمه باز هم خندیده بود ،
آمد شهر ، سه ماه کارگری کرد ،
برایش خبر آوردند فاطمه خواستگار زیاد دارد ، خواستگار شهری ، خواستگار پولدار ،
تصویر فاطمه آمد توی ذهنش ، فاطمه دیگر نمی خندید ،
آگهی روی دیورا را که دید تصمیمش را گرفت ،
رفت بیمارستان ، کلیه اش را داد و پولش را گرفت ،
مثل فروختن یک دانه سیب بود ،
حساب کرد ، پولش بد نبود ، بس بود برای یک عروسی و یک شب شام و شروع یک کاسبی ،
پیغام داد به فاطمه بگویند دارد برمیگردد
یک گردنبند بدلی هم خرید ، پولش به اصلش نمی رسید ،
پولها را گذاشت توی بقچه ، شب تا صبح خوابش نبرد ،
صبح توی اتوبوس بود ، کنارش یک مرد جوان نشست ،
- داداش سیگار داری؟
سیگاری نبود ، جوان اخم کرد ،
نیمه های راه خوابش برد ، خواب میدید فاطمه می خندد ، خودش می خندد ، توی یک خانه یک اتاقه و گرم
چشم باز کرد ، کسی کنارش نبود ، بقچه پولش هم نبود ، سرش گیج رفت ، پاشد :
- پولام .. پولاااام ،
صدای مبهم دلسوزی می آمد ،
- بیچاره ،
- پولات چقد بود ؟
- حواست کجاست عمو ؟
پیاده شد ، اشکش نمی آمد ، بغض خفه اش می کرد ، نشست کنار جاده ، از ته دل فریاد کشید ،
جای بخیه های روی کمرش سوخت ،
برگشت شهر ، یکهفته از این کلانتری به آن پاسگاه ،
بیهوده و بی سرانجام ، کمرش شکست ،
دل برید ،
با خودش میگفت کاشکی دل هم فروشی بود ،
...
- پاشو داداش ، پاشو اینجا که جای خواب نیس ...
چشمهاشو باز کرد ،
صبح شده بود ،
تنش خشک شده بود ،
خودشو کشید کنار پله ها و کارتن رو جمع کرد ،
در بانک باز شد ،
حال پا شدن نداشت ،
آدم ها می آمدند و می رفتند ،
- داداش آتیش داری؟
صدا آشنا بود ، برگشت ،
خودش بود ، جوان توی اتوبوس وسط پیاده رو ایستاده بود ،
چشم ها قلاب شد به هم ،
فرصت فکر کردن نداشت ،
با همه نیرویی که داشت خودشو پرتاب کرد به سمت جوان دزد ،
- آی دزد ، آیییییی دزد ، پولامو بده ، نامرد خدانشناس ... آی مردم ...
جوان شناختش ،
- ولم کن مرتیکه گدا ، کدوم پولا ، ولم کن آشغال ...
پهلوی چپش داغ شد ، سوخت ، درست جای بخیه ها ، دوباره سوخت ، و دوباره ....
افتاد روی زمین ،
جوان دزد فرار کرد ،
- آییی یی یییییی
مردم تازه جمع شده بودند برای تماشا،
دستش را دراز کرد به سمت جوان که دور و دور تر میشد ،
- بگیریتش .. پو . ل .. ام
صدایش ضعیف بود ،
صدای مبهم دلسوزی می آمد ،
- چاقو خورده ...
- برین کنار .. دس بهش نزنین ...
- گداس؟
- چه خونی ازش میره ...
دستش را گذاشت جای خالیه کلیه اش
دستش داغ شد
چاقوی خونی افتاده بود روی زمین ،
سرش گیج رفت ،
چشمهایش را بست و ... بست .
نه تصویر فاطمه را دید نه صدای آدم ها را شنید ،
همه جا تاریک بود ... تاریک .
.........
همه زندگی اش یک خبر شد توی روزنامه :
- یک کارتن خواب در اثر ضربات متعدد چاقو مرد .
همین ،
هیچ آدمی از حال دل آدم دیگری خبر ندارد ،
نه کسی فهمید مرد که بود ، نه کسی فهمید فاطمه چه شد
مثل خط خطی روی کاغذ سیاه می ماند زندگی ،
بالاتر از سیاهی که رنگی نیست ،
انگار تقدیرش همین بود که بیاید و کلیه اش را بفروشد به یک آدم دیگر ،
شاید فاطمه هم مرده باشد ،
شاید آن دنیا یک خانه یک اتاقه گرم گیرشان بیاید و مثل آدم زندگی کنند ،
کسی چه میداند ؟!
کسی چه رغبتی دارد که بداند ؟
زندگی با ندانستن ها شیرین تر می شود ،
قصه آدم ها ، مثل لالایی نیست
قصه آدم ها ، قصیده غصه هاست .

واژه های باران

• انواع فال
• انواع فال و طالع بینی
• تقدیر و سرنوشت
• طالع بينى
• عدد تقدیر
• عدد سرنوشت
• عدد شانس
• فال
• فال روز
• فال طالع بینی
• فال ماه
• فال هفته
• فال و طالع بینی